အရာရာဟာ ငါ့ စိတ် ကယောင်ခြောက်ခြားဖြစ်မှု့တွေကပဲ စခဲ့တာ တခြားသူနဲ့မျှဝေနေတဲ့ မင်းရဲ့ကောင်းကင်ကို လောဘတက်ခဲ့သလို တခြားသူဆီ မင်းသီဆိုနေတဲ့ သီချင်းတွေကို ငါ့ဘက်လို့ထင်မှားမိတာ သက်ဆိုင်သူရှိတဲ့ မင်းရဲ့ ပြတင်းမြင်ကွင်းတွေကို တိတ်တိတ်လေး သာယာမိပြီး ငါ့အတွက်မဟုတ်တဲ့ မင်းရဲ့စာသားတွေကို အရူးတစ်ယောက်လို ဘာသာပြန်မိတာ သူပျော်လို့ မင်းပျော်တဲ့အခါ ငါလိုက်ပျော်ရပြီး သူမရှိလို့ မင်းမပြုံးတော့တဲ့အခါ ငါ့မှာသွားစရာမဲ့ရသလိုမျိုး သူတစ်ခုခုဖြစ်ရင် ငါသေမှာဆိုတဲ့ မင်းစကားမှာ ငါတိတ်ဆိတ်ခဲ့ရပုံတွေကို ငါမေ့ချင်ယောင်ဆောင်ခဲ့မိတယ် ငါ့နောက်ကို ညနေတွေ အဆက်မပြတ်လိုက်လာနေတဲ့ အိပ်မက်ဆိုးတွေ လေလွင့်လူသီချင်းက ပုံမှန်ထက်ပိုဝမ်းနည်းစရာကောင်းလာတယ် မင်းကိုပြောမယ့် စကားတွေငါ့ဆီမှာ ငြိမ်သွားရတာပါပဲ မင်းထွက်ခွါသွားပုံဟာ အလှဆုံးပန်းချီကားအဖြစ်နဲ့ ငါ့ဆီမှာအမြဲချိတ်ဆွဲထားပြီး အခေါက်ခေါက်အခါခါငါပြိုလဲချင်ပေမယ့် စိတ်ပျောက်သူတစ်ယောက်အဖြစ်နဲ့ပဲ ငါ့နာကျင်မှု့ကို ငါသိုဝှက်ထားပုံက အထိတ်လန့်ရဆုံး ဆာလောင်မှု့တွေလို မင်းရဲ့ရင်ထဲဘာမှမဟုတ်တဲ့ ငါက မင်းရဲ့အရာရာကို မော်ကြည့်ဖို့ ဘယ်လိုများတွေးမလဲ ငါဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့..
မိုးရွာနေတဲ့ညတွေကို ဆွဲပိတ်လိုက်ရတာပါပဲ.. ။
မြေနံ့
