စုဆောင်းထားတဲ့ညနေတွေ မင်းကိုခေါ်ပြ/ထား လို့မရတော့တဲ့
ပြောပြချင်နေတဲ့ စကားတွေ ပြန်မြိုချနေရမယ့်
ဝရန်တာ အဟောင်းတစ်ခု
တခါတလေ သတိရမယ် တခါတလေ ရွံရှာမယ်
တခါတလေ မေ့နေမယ်
တခါတလေ ဒီဘဝ ဒီလောက်ပဲလို့ တွေးမယ်
ခက်တာက မင်းအသံတွေက နွေးထွေးစွာ
ငါ့ဆီကိုရောက်တိုင်း ပျော်နေမိတဲ့စိတ်တွေကို ပိတ်ဖြစ်လိုက်ဖို့
မင်းကဗျာတွေထဲ ငါအရမ်းရှိချင်နေခဲ့ဖူးတာ
အဲ့ညတုန်းက မင်းလက်လေးကို ငါဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့မိသင့်တာ
သူများတွေပြောကြသလို နောက်ဘဝတွေ
ရေစက်တွေဆိုတာ တကယ်ဆိုရင်တော့
တစ်ချိန်မှာ မင်းနဲ့အတူ ကြယ်တွေကြည့်ဖြစ်မယ်
အဲ့လောက်ဆိုရပါပြီ...
