တစ်ယောက်ယောက်ကို ဆံပင်တွေပေးလိုက်ဖို့ဆိုတာ
ထင်ထားသလောက်မလွယ်ကူခဲ့ဘူး
ဓာတ်ပုံထဲကို ရယ်သံနည်းနည်းဖြည့်ဖို့
နေလုံးကြီးနဲ့အတူ အောက်အထိ
လိုက်ဆင်းသွားချင်တဲ့ သီချင်းသံ
ပင်လယ်တစ်ခုလုံး ရင်ဘတ်ထဲ
ထည့်ထားတဲ့အခါ မောရတာပါပဲ
အရင်လိုရှင်သန်မှု့က ချိုသော ကော်ဖီနံ့များနဲ့
ဒီဇင်ဘာ အမာရွတ်တွေများတဲ့သစ်ရွက်တွေ
တချို့ဖိနပ်တွေမှာ ခြေထောက်မရှိ
ငါ့နိုင်ငံဟာ ငါ့ကိုကြည့်နေဆဲလား
မျက်လုံးတွေကိုဝါးလိုက်မယ်ဆိုရင်
လမ်းမီးတွေဟာ အိမ်ပြန်နေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေလို့
တစ်ခုခု ပြောမှဖြစ်မယ် တွေးပြီး
ငါ့အိပ်မက်တွေထဲ ဝင်လာချင်နေဆဲ
အတိတ်က ဘီဒိုထဲမှာ ခွေခေါက်နေတဲ့
မနက်တွေမရှိတော့သလို ညတွေ
ဘာကြောင့် နင်ကငါရဲ့ only exception ဆိုတာ
ပြတင်းပေါက်ကနေ စကားပြောတဲ့ မိုးစက်တွေထဲ
ငါ့အစိတ်အပိုင်းအချို့ ခုန်ဆင်းသွားကြတယ်/ပြီး
တစ်နေရာကို ရောက်သွားကြသလိုမျိုး
ကျန်ခဲ့သမျှ ပျော်စရာပါပဲ
