ဘာပြောရမှန်းမသိဘူး … ငါ့ကိုတစ်ခုခုမပြောခိုင်းပါနဲ့
ငါ့ရင်ထဲမှာစုတ်ပြတ်ကွဲကြေနေတယ်… ငါ့ကိုတစ်ခုခုပြောဖို့မခိုင်းပါနဲ့…
စိတ်ကူး(ယဉ်)နေမိတဲ့အချိန် ပြုံးနေမိတယ်
စိတ်ကူးရုံပဲဆိုတာ သတိထားမိတော့ အရာရာရပ်တန့်ပြန်တယ်…
အိပ်မပျော်ဘူး တဂျောက်ဂျောက် နာရီသံက စိတ်ရှုပ်ဖွယ်ပဲ
တကယ်တော့ သူ့ရဲ့ ထုံးစံအသံကို အပိုလုပ်ခံစားနေမိတဲ့ ငါကိုက ေ-ာက်ပြဿနာ…
ခေါင်းအုံးကို သူ မတို့ထိရဲ့ခဲ့တဲ့ ဆံပင်နီညီမလေးအဖြစ်
စွဲထင်ပွေ့လိုက်လို့တဲ့လား ဆစ်လ်ဗီယာ…
ဒါဆို ငါ့ခေါင်းအုံးတစ်နေရာက ငါ မတို့ထိရဲခဲံ့တဲ့
ငါနမ်းရှိုက်ချင်ခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ပါးပြင်တွေပေါ့…
အမှောင်ထုက စာရွက်လှန်သံကိုတောင်ကျယ်လောင်စေတယ်
စကားလုံးတွေသေကုန်ကြတယ် စကားလုံးတွေ အသက်မရှုတော့ပြီပဲလေ….။…။
မြေနံ့
၁၅.၉.၂၀၁၁
