မသေမရှင်ဖြစ်မှု့

အခု အလင်းခပ်တိုတိုပဲရတဲ့

အခန်းထဲက ကုတင်ပေါ်မှာထိုင်နေတယ်...

ဆစ်လ်ဗီယာ ပလာသ့်ရှိတယ်...

ဂစ်တာအစုတ်တစ်လုံးရှိတယ်...

ဗုံးတွေ ကိုယ်စီကိုင်ထားကြတဲ့

greeen day ဝိုင်းတော်သားတွေရှိတယ်...

ဟိုလူအားနာ ဒီလူအားနာနဲ့ နေခြောက်လှန်းခံရလို့

ကိုက်ခဲနေတဲ့ ခေါင်းတစ်ခြမ်းရှိတယ်...

တိမ်မရှိတဲ့ကောင်းကင်ကြီးကိုငေးဖို့

ပြတင်းပေါက်တစ်ခြမ်းရှိတယ်...

ကပ်ချင်တဲ့နေရာကို လျှောက်ကပ်တတ်တဲ့

သတိရစိတ်ကြောင့် တစ်ဝက်ပဲပြုံးတဲ့နှုတ်ခမ်းတွေရှိတယ်...

တံတွေးတွေပြန်မျိုချတဲ့ ပါးစပ်

မျက်ရည်တွေပြန်မျိုချတဲ့ မျက်လုံး

ခံစားမှု့တွေပြန်မျိုချတဲ့ နှလုံးသားလည်းရှိတယ်...

မဏိစန္ဒာ သီချင်းသံကြားနေရတယ်...

ခင်ဦဲးလို့ပဲခေါ်လိုက်မယ်

ခင်ဦးရေ မင်းရဲ့စိတ္တဇဖြစ်မှု့တွေနဲ့ထပ်တူ

မင်းကျန်စစ်လည်း မေးခွန်းတွေနဲ့ အဖြေမဲ့နေမှာပါ…။...။

မြေနံ့

၅.၂.၂၀၁၁