အရမ်းနာကျင်မိတော့ အရမ်းတိတ်ဆိတ်သွားတယ်
စုတ်ပြတ်ရှုပ်ပွနေတဲ့ စာရွက်တွေ ပြန်အတွေးပွားနေတယ်
ရူးတော့မှာပဲ နင်ငါ့ကို စိတ်မကြည်ဖြစ်နေတယ်...
ရုတ်တရက်နဲ့ စကားလုံးတွေ ပျောက်သွားတယ်
အံကြိတ်ထားတဲ့ အတွေးတွေ ပြန်ဆို့နင့်နေတယ်
အန်မိတော့မယ် ငါ့ရင်ထဲမှာ ဗလာဖြစ်လွန်းနေတယ်...
အပူအပင်တွေမရှိသလို အပူအပင်တွေဖွက်ထားသလို
အလှောင်ခံနေရတဲ့ ဆို့နင့်မှု့တွေ ပြန်ကိုက်ခဲနေတယ်
ပြီးသွားရင်.... စပြီးမျောတော့တယ်...။...။
မြေနံ့
၂၂.၁.၂၀၁၂
