Tuesday, November 6, 2012

စိတ်ကူးယဉ်နေကျ အသံတွေမကြားတော့ဘူး


ဒေါသထွက်လွယ်တဲ့ရောဂါ အတိတ်မေ့မလွယ်တဲ့ရောဂါ
စိတ်ပျက်သလိုလေသံနဲ့ပြောတော့ သက်ပြင်းတွေလည်း
နာရီပိုင်းအတွင်းမရေမတွက်နိုင်အောင်ချ
မျက်ကွင်းညိုနေရသမျှတွေ ရင်ဘတ်ဆို့နင့်နေရသမျှတွေ
အရာရာလွတ်ချပြုံးလိုက်ရင်း တစ်ခုခုကိုမြင်ရမှာကြောက်လို့
ခါတိုင်းလို မျက်နှာကို ဝှက်ထားတယ်
ဆက်ပြီးတော့မတက်နိုင်တော့ဘူး
ထပ်ပြီးတော့မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး
အသက်မှန်မှန်ရှုရဖို့ လူလိုသူလိုနာကျင်လို့…။

မြေနံ့