ဝမ်းနည်းနေပုံပေါ်နေတဲ့ဆေးတချို့တွဲလောင်းကျနေတယ်
ပျောက်စေလို့ပြောတတ်တဲ့လက်တွေလည်းငါ့ကိုထွေးပွေ့မထားတော့
သူလည်းမရှိ သူမလည်းမရှိ ဖြစ်နိုင်ရင်လေတွေအရမ်းတိုက်နေတုန်း
ဖွာမိတဲ့စီးကရက်ထဲမှာ မောနေတာတွေ ပျောက်သွားချင်နေတဲ့မိုးစက်တွေစိမ်းသွားသလို
လူသားဟာသူ့ဘဝထဲမှာသူ့ရဲ့မွန်းနေတဲ့အိပ်မက်တွေကိုဟင်းလင်းဖွင့်နေတုန်း
သတိရစိတ်တချို့ကြောင့်လွတ်ပြီး မလုံခြုံတဲ့စိတ်နဲ့လူအုပ်ထဲပြေးထွက်လာတာ
ရေတွေဟာမရပ်တော့ဘူး
သီချင်းသံဟာပြီးမသွားဘူး
နာကျင်ရတဲ့ပုံပြင်တွေမပြောတော့ဘူး
လက်တွေအေးစက်နေသလိုမျိုး ချစ်လွန်းလို့ဘာမှမရှိတော့တာ
ကြယ်တွေဆုံတဲ့ညဆီငါရောက်တိုင်း ငါ့ကြယ်တွေထိုင်ခြွေရင်း
တယောသံဟာ အံကြိတ်ပြီးထွက်လာမှာပဲ
မျက်လုံးတွေစုံမှိတ်လိုက်ရတာမျိုးဟာနာတယ်
နင်ထားခဲ့ပြီလို့သတိရရင်ငါယောင်ပြီးစောက်မျက်ရည်ကျမိအုံးမယ်
ဘဝဟာမင်းဘေးမှာမင်းစကားသံတွေနဲ့အိပ်ပစ်လိုက်ခြင်းပဲလို့
မအိပ်ဖြစ်တဲ့ညတွေမှာငါတွေးမိနေအုံးမလားမသိ
စိတ်မပူပါနဲ့ တဖြည်းဖြည်းငါဟာမင်းဆီကနေအဝေးကြီးရောက်သွားမှာပါ..။
မြေနံ့
