Sunday, July 17, 2016

စက္ကူလေယာဉ်ပျံ


လည်ချောင်းထဲကနေ ကုတ်ခြစ်ထွက်လာတဲ့အသံ မင်းနားတွေကနေ မင်းသွေးကြောတွေမှာ ငါသိပ်ကြောက်ရတဲ့ မနှစ်ကဒီလို အချိန်တွေ မိုးတွေအုံ့နေရင်နာကျင်လိုက်ဖို့ပြင်နေတဲ့အပြုံးတွေ မြင်ရုံနဲ့အဲ့မျက်နှာကငါ့ကိုယားယံစေတယ် ညီမလေးဖတ်ဖို့သိမ်းထားတဲ့စာအုပ်တွေထဲ အရင်ကစကားတွေတိုးတိုးလေးပြောချင်နေတာ နင့်နံရံပေါ်မှာငါ့ညတွေ ပြန်မရတော့မယ့်တိမ်တွေက ငါ့ကိုမျက်နှာလွှဲထားတုန်း ဘုရားကိုအာရုံပြုရမယ့်အချိန်တွေတိုင်းလည်းမင်းပဲငါ့ဆီရောက်နေပြီးငါ့GODဟာမင်းပဲဖြစ်နေတာ မင်းရဲ့PSYCHOအဖြူအမဲတွေနဲ့ ငါကျန်ခဲ့တာတစ်ဘဝလုံးပဲ မင်းမျက်လုံးတွေများနာကျင်နေအုံးမလား ကမ္ဘာအစွန်းရောက်သူဟာ စောက်ရမ်းအတွေးများလွန်းတာ ဘာဖြစ်ဖြစ်ဘာမှမဖြစ်တော့မယ့် တယောသံတွေကြားကလိပ်ပြာတွေ မင်းစိတ်တွေတိတ်သွားချိန်ထိ ငါ့မီးခိုးတွေဘယ်မှလွင့်လို့မရတာ ဘာလို့များငါ့ဘက်ကိုဝေးချင်ရတာလဲ ကလေးရယ် ငါဆာလောင်လွန်းနေလို့ မင်းနာမည်လေးခေါ်လိုက်တယ် ဒါပါပဲ ဒီလောက်ပဲပေါ့...။

မြေနံ့