Sunday, July 17, 2016

စက္ကူလေယာဉ်ပျံ


လည်ချောင်းထဲကနေ ကုတ်ခြစ်ထွက်လာတဲ့အသံ မင်းနားတွေကနေ မင်းသွေးကြောတွေမှာ ငါသိပ်ကြောက်ရတဲ့ မနှစ်ကဒီလို အချိန်တွေ မိုးတွေအုံ့နေရင်နာကျင်လိုက်ဖို့ပြင်နေတဲ့အပြုံးတွေ မြင်ရုံနဲ့အဲ့မျက်နှာကငါ့ကိုယားယံစေတယ် ညီမလေးဖတ်ဖို့သိမ်းထားတဲ့စာအုပ်တွေထဲ အရင်ကစကားတွေတိုးတိုးလေးပြောချင်နေတာ နင့်နံရံပေါ်မှာငါ့ညတွေ ပြန်မရတော့မယ့်တိမ်တွေက ငါ့ကိုမျက်နှာလွှဲထားတုန်း ဘုရားကိုအာရုံပြုရမယ့်အချိန်တွေတိုင်းလည်းမင်းပဲငါ့ဆီရောက်နေပြီးငါ့GODဟာမင်းပဲဖြစ်နေတာ မင်းရဲ့PSYCHOအဖြူအမဲတွေနဲ့ ငါကျန်ခဲ့တာတစ်ဘဝလုံးပဲ မင်းမျက်လုံးတွေများနာကျင်နေအုံးမလား ကမ္ဘာအစွန်းရောက်သူဟာ စောက်ရမ်းအတွေးများလွန်းတာ ဘာဖြစ်ဖြစ်ဘာမှမဖြစ်တော့မယ့် တယောသံတွေကြားကလိပ်ပြာတွေ မင်းစိတ်တွေတိတ်သွားချိန်ထိ ငါ့မီးခိုးတွေဘယ်မှလွင့်လို့မရတာ ဘာလို့များငါ့ဘက်ကိုဝေးချင်ရတာလဲ ကလေးရယ် ငါဆာလောင်လွန်းနေလို့ မင်းနာမည်လေးခေါ်လိုက်တယ် ဒါပါပဲ ဒီလောက်ပဲပေါ့...။

မြေနံ့

I can fiy ငါပျံပြေးနိုင်တယ်


ဝမ်းနည်းနေပုံပေါ်နေတဲ့ဆေးတချို့တွဲလောင်းကျနေတယ်
ပျောက်စေလို့ပြောတတ်တဲ့လက်တွေလည်းငါ့ကိုထွေးပွေ့မထားတော့
သူလည်းမရှိ သူမလည်းမရှိ ဖြစ်နိုင်ရင်လေတွေအရမ်းတိုက်နေတုန်း
ဖွာမိတဲ့စီးကရက်ထဲမှာ မောနေတာတွေ ပျောက်သွားချင်နေတဲ့မိုးစက်တွေစိမ်းသွားသလို
လူသားဟာသူ့ဘဝထဲမှာသူ့ရဲ့မွန်းနေတဲ့အိပ်မက်တွေကိုဟင်းလင်းဖွင့်နေတုန်း
သတိရစိတ်တချို့ကြောင့်လွတ်ပြီး မလုံခြုံတဲ့စိတ်နဲ့လူအုပ်ထဲပြေးထွက်လာတာ
ရေတွေဟာမရပ်တော့ဘူး
သီချင်းသံဟာပြီးမသွားဘူး
နာကျင်ရတဲ့ပုံပြင်တွေမပြောတော့ဘူး
လက်တွေအေးစက်နေသလိုမျိုး ချစ်လွန်းလို့ဘာမှမရှိတော့တာ
ကြယ်တွေဆုံတဲ့ညဆီငါရောက်တိုင်း ငါ့ကြယ်တွေထိုင်ခြွေရင်း
တယောသံဟာ အံကြိတ်ပြီးထွက်လာမှာပဲ
မျက်လုံးတွေစုံမှိတ်လိုက်ရတာမျိုးဟာနာတယ်
နင်ထားခဲ့ပြီလို့သတိရရင်ငါယောင်ပြီးစောက်မျက်ရည်ကျမိအုံးမယ်
ဘဝဟာမင်းဘေးမှာမင်းစကားသံတွေနဲ့အိပ်ပစ်လိုက်ခြင်းပဲလို့
မအိပ်ဖြစ်တဲ့ညတွေမှာငါတွေးမိနေအုံးမလားမသိ
စိတ်မပူပါနဲ့ တဖြည်းဖြည်းငါဟာမင်းဆီကနေအဝေးကြီးရောက်သွားမှာပါ..။

မြေနံ့