ကိုယ့်ကိုကိုယ်နေမကောင်းဘူးလို့ထင်နေမိချိန်တွေမှာ
သူဖတ်သမျှကဗျာတွေဟာဝမ်းနည်းစရာကောင်းလို့
မျက်ရည်တွေအများကြီးကျရင်
အိမ်ကိုပိုသတိရစေနိုင်တဲ့ ရာသီတွေထဲ
ကလေးလေး သူ့ကိုထားသွားတဲ့ အိပ်မက်တွေ
ရောင်စုံခဲတံတွေ တောထဲက အိမ်သေးသေးလေး
စိတ်မလုံခြုံမှု့တွေနဲ့
အနောက်ကိုပဲ ပြန်ကြည့်မိနေတုန်း
သိပ်ချစ်သမျှက သစ်ပင်လိုတိတ်ဆိတ်မှု့နဲ့
သူအလိုရှိတဲ့ အကွာအဝေးကနေပဲ
မိုးတွေတိတ်သွားရင်တော့
ကလေးလေး ငါ့ဆီ ပြန်လာမှာပါ …
မြေနံ့
