Saturday, October 8, 2016


ရယ်သံတွေကြားရတိုင်း လန့်လန့်သွားတယ်
စောင်ဟာစိတ်ကိုလုံအောင် မခြုံနိုင်ခဲ့ဘူး..။

မြေနံ့

စက်တင်ဘာသီချင်း

ဆောင့်ပိတ်ခံလိုက်ရတဲ့ တံခါးဟာနာကျင်နေတုန်း 
တချို့လူတွေရဲ့ တဆတ်ဆတ်ခါမှု့တွေကို ငါထိုင်ရယ်မိတယ် 
ဘုရားသခင်က ငါ့ကိုမတရားဘူးလို့ ထင်ကောင်းထင်နိုင်ပေမယ့် 
အချိန်တိုင်း မွန်းနေသလိုခံစားရမှု့တွေအတွက် 
မျက်လုံးထဲဝင်သွားတဲ့ ကျည်ဆံတွေပြန်မထွက်တာ ငါပဲသိတယ် 
ဘဝမှာအလိုအပ်ဆုံးက hansaplast တွေပဲဖြစ်ခဲ့ရတာ 
မိုးရွာတဲ့ညတွေမှာ ငါ မရှိတော့ဘူး 
စောက်ရမ်းအငိုသန်ပြီး လူမသိအောင် 
အံ့ကြိတ်နေတတ်တဲ့ ကလေးအဖြစ်က 
 စိတ်တွေ ပုံပျက်ပန်းပျက် နူးညံ့ခဲ့တာတွေဟာ 
အဲ့လို နံရံတွေကနေ ငါ့အိပ်ရာပေါ်အမာရွတ်တွေကုတ်ခြစ်ဆင်း ပြီး 
မှောင်လိုက်ရသလို မချစ်တော့တဲ့လူတယောက်အကြောင်းတွေးရင်း 
လက်တွေကွဲကြေရတာ တချို့နေ့တွေမှာ 
ခဏအိပ်လိုက်အုံးမယ်ဆိုတဲ့ စကားကို ကြောက်လန့်တကြား 
လှမ်းဆွဲထားမိတယ် ငါပြန်လာတော့ 
ငါ့အခန်းက ငါထားခဲ့သလို မဟုတ်တော့ဘူး ... ။

ညီမလေး phobia

ညီမလေးလို့ခေါ်သံတွေဟာ တကယ်ရှိခဲ့ကြောင်း 
အဲ့ညက ညီမလေးကို ပြောပြခဲ့တယ် 
သောကြာနေ့တွေဟာ သုံးနာရီခွဲမသွားဖို့ 
ဒီဇင်ဘာရဲ့ရေတွေထဲ သူဟာသိပ်ကိုချမ်းနေရှာမှာ 
ညီမလေးလို့ပြုံးလိုက်တဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေက 
အိပ်မက်ကြမ်းကြမ်းတွေထဲ ဝေးဝေးသွားတယ် 
ကိုယ့်မှာ ညီမလေးကိုရှာဖွေရင်း မပြီးဆုံးနိုင်တော့.. 

 မြေနံ့

ဒုတိယပြန်စာ


ဒီဇင်ဘာကျရင်တော့ ဖိနပ်အသစ်ဝယ်ဖို့ တွေးထားတယ်
ချစ်သူရဲ့သီချင်းက ဆွေးဆွေးမြည့်မြည့်လေး
ဒီဘဝပျောက်မှပျောက်ပါ့မလားလို့ ထင်ခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာတွေလည်းပျောက်သွားတယ်
အမာရွတ်တော့ကျန်နေသေးတယ်
အကြည့်ချင်းတောင်မဆုံဖြစ်တဲ့ ရှပ်အကျီလေးတွေ
ကြိုးစားတိုက်ခတ်နေတဲ့ ညနက်နက်တွေ
လူတယောက်က ညီမလေးလို့ မခေါ်တော့ဘူး
တချို့မျက်နှာတွေကို မချစ်ဖြစ်ခဲ့တာ
အဆင်ပြေလားမေးရင် ပြုံးရုံပဲ
ပျောက်သွားတဲ့ အိပ်မက်တွေများ ငိုနေမလား
ငါကနေနိုင်ပါတယ် မင်းမနေနိုင်မှာပဲစိုးတာ
ပုံစံတလွဲတွေဆီကို မျက်ဝန်းတွေရောက်လာတော့
ခေါင်းကုတ်ရတာ ဝါဿနာများပါသလား
နောက်ဆို ငါ့ဆီကနေ မင်းဘာမှ မရတော့ဘူး
ပြောပြီးထွက်သွားဖြစ်တယ်


မြေနံ့
၀၈/၀၉/၂၀၁၆