လိပ်ပြာလေးတွေဟာ သူ့ဆီမှာ

နှစ်မိနစ်အတွင်း ငါဘယ်လောက်သေလုမျောပါးလျှောက်နိုင်မှ

ဒီဝမ်းနည်းစရာအကြောင်းကြီးက ငါ့ဆီကထွက်မှာလဲ

ဆေးလိပ်တွေသိပ်သောက်မိတဲ့ညတွေမှာ to be more human ဆိုတာက fuck ပဲ

I wanna grow old with you လည်း နောက်ဆုံး fucked up သွားသလို

ပြတင်းပေါက်ဖုန်တွေသုတ်နေချိန်ပဲ ညီမလေးဟာ အပြင်ဆိုတာ သိရတယ်တဲ့

ငါ့ဘယ်လောက်များ စီးဆင်းနိုင်အုံးမှာလဲ ကော်ဖီနံ့တွေကြား ငါ့နားတွေသေကုန်တယ်

အကြမ်းဖက်မှု့တွေနဲ့ဟာသတွေက လူတွေရဲ့အဓိကထုတ်ကုန်

ဖြစ်နိုင်ရင်ငါမထတော့ဘူး တချို့မျက်လုံးတွေဟာ ငါ့ဆီတော့လေတွေအရမ်းတိုက်စေတာပဲ

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ရှင်သန်မှု့တွေအတွက် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု့တွေမဖြစ်မနေလိုတယ်

ခြောက်လတာမျက်ရည်တွေကို ညီမလေးမထိန်းနိုင်တော့ဘူးလား

မျက်နှာကျက်ထဲကနေ အိမ်နားကတောင်တန်းအနံ့တွေရှာနေတာ

ကျောင်းစိမ်းဝတ်စုံလေးနဲ့ လွယ်အိတ်အစိမ်းလေးရယ်ဟာ မြက်ခင်းအစိမ်းတွေဆီမှာ ကျန်ခဲ့ပြီ

တယောက်ထဲပဲရှိတော့တဲ့ခုံတန်းတွေလို သူဆီမှာအညိုတွေ

အဲ့ဒါဟာကဗျာမဟုတ်ပဲ တခုခုဖြစ်နေခဲ့ရင်ဟာ တကယ်တော့ ဗလာ

တလွဲတွေဖြစ်လာတော့ ငါဟာရယ်နေလိုက်ရတာပဲပေါ့ စာသားလို

ငါ့ကိုတယောက်ယောက် ဖတ်မှဖြစ်တော့မယ် .. ။

မြေနံ့

၁၄ ၈ ၂၀၁၆