စာရွက်တွေနဲ့အလင်းကိုပိတ်ထားလိုက်တော့
တစုံတယောက်ရဲ့စကားတွေကို ပြန်စဉ်းစားလို့မနိုင်တော့ရင်
SAD ဆိုတဲ့စကားလုံးထဲဝင်အိပ်နေတဲ့ ကြောင်တကောင်ရယ်
မျက်ရည်ကျဖို့မီးမှိတ်ထားတဲ့အခန်းရယ်
ကိုယ့်ကိုကိုယ် နေမကောင်းဘူးလို့ထင်နေမိတာက ကုမရတဲ့ရောဂါပဲ
မင်းမရှိရင် ငါသေသွားမှာပဲ ပြောတဲ့ လူလိုမျိုး ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ပဲ
မင်းနာကျင်မှု့တွေနင်းပြီး အစွန်းဆုံးထိ ငါသွားခဲ့ပါတယ်
ကိုယ့်ခြေချောင်းလေးတွေဟာ သိပ်ကြောက်တတ်လို့ ဝှက်ထားချင်ရုံလောက်လေး ငါရူးခဲ့တာ
ဟာသပဲလို့ ပြောမိချိန်တိုင်း သွေးထွက်လွန်ညတွေ
ဗလာဖြစ်မှု့တွေနဲ့ပြည့်ကျပ်ဆာလောင်ခြင်းလိပ်ပြာတွေပျံပြေးပြီးနောက်
အိမ်လေးဟာရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး
ဘာတွေမှလည်းငါမမြင်ချင်တော့တဲ့ မိုးမတိတ်သေးတဲ့ညတွေ
ငိုနေတဲ့စကားလုံအချို့နဲ့ မင်းဆီသို့ဆိုပြီး ငါမျက်လုံးတွေမှိတ်လိုက်ပြီ
မြေနံ့
၁၁/၀၆/၂၀၁၆
